Follow on Bloglovin

Πέμπτη 11 Ιουλίου 2013

Γεννήθηκε παιδί που θα ζήσει μέχρι τα 150

Σε μια συγκλονιστική αποκάλυψη προχώρησε Βρετανός γιατρός, ο οποίος δήλωσε ότι ο πρώτος άνθρωπος που θα σπάσει το φράγμα του θανάτου και θα ζήσει μέχρι τα 150 του χρόνια, έχει, ήδη, γεννηθεί.
Η συνταρακτική αυτή ανακοίνωση, που έφερε τα πάνω κάτω στους ιατρικούς κύκλους, έγινε από τον άγγλο γεροντολόγο Όντρεϋ Ντε Γκρέυ, επικεφαλής ενός επιστημονικού Ιδρύματος που ειδικεύεται στην έρευνα για τη μακροζωία. Ο Δρ.Γκρέυ μάλιστα προχώρησε κι άλλο στις δηλώσεις του αφήνοντας με ανοιχτό το στόμα τους δημοσιογράφους:
« Πριν το παιδί αυτό συμπληρώσει τα 20 του χρόνια, θα έχει έρθει στη ζωή και ο άνθρωπος που θα ζήσει μία χιλιετηρίδα», είπε ο Δρ. Γκρέυ λίγο πριν πραγματοποιήσει διάλεξη στο Βασιλικό Ινστιτούτο Επιστήμης της Βρετανίας και συμπλήρωσε:
« Εχουμε 50% πιθανότητες να καταφέρουμε να ελέγξουμε ιατρικά τη γήρανση σε ένα πολύ αποφασιστικό επίπεδο, μέσα στα επόμενα 25 χρόνια».
Ο δόκτωρ Γκρέυ εκτιμά ότι ο θεράπων - γιατρός του μέλλοντος θα παρεμβαίνει με απλές ιατρικές πράξεις για να «συντηρεί» τον οργανισμό, αλλά και να αναζωογονεί το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή. Με συχνές επισκέψεις ... συντήρησης στο γιατρό, που θα περιλαμβάνουν γονιδιακές και βλαστοκυτταρικές θεραπείες, ο ασθενής από την άλλη, θα πετυχαίνει να διατηρεί τον οργανισμό του σε καλή φόρμα και παράλληλα θα κερδίζει το ζητούμενο : περισσότερα και πιο ποιοτικά χρόνια ζωής.
Ο Βρετανός επιστήμονας περιγράφει τη γήρανση ως μια μακροχρόνια συσσώρευση μοριακών και κυτταρικών βλαβών σε ολόκληρο το ανθρώπινο σώμα:
«Η ιδέα είναι να εφαρμόσει κανείς προληπτική γηριατρική, κατά την οποία θα μπορούμε κατά διαστήματα να επιδιορθώνουμε τη μοριακή και κυτταρική ζημιά, πριν φτάνει στο απροχώρητο και πριν εξαπλωθεί σε μεγάλη έκταση»
Η αύξηση του προσδόκιμου της ζωής ( αύξηση των ορίων ηλικίας ) είναι το μεγάλο ζητούμενο, αλλά και πρόκληση για την επιστήμη. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλά. Οι ολοένα και αυξανόμενες επιτυχίες της ιατρικής επιστήμης στην κατεύθυνση της θεραπείας ασθενειών έχουν αυξήσει ετησίως και κατά μέσο όρο τα όρια ηλικίας, σε τουλάχιστον 3 μήνες και έτσι τώρα οι ειδικοί εκτιμούν ότι θα υπάρχουν πολλοί εκατονταετείς άνθρωποι σε ολόκληρο τον πλανήτη, έως το έτος 2030.
Στις μέρες μας, ο μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωπος ήταν Ιάπωνας και έζησε μέχρι την ηλικία των 122 ετών, ενώ, μόνο το 2010 περισσότεροι από 44.000 άνθρωποι κατόρθωσαν να συμπληρώσουν έναν ολόκληρο αιώνα ζωής. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, πάντως, για την επέκταση της μακροζωίας είναι η παγκόσμια αύξηση της παχυσαρκίας, αλλά και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.



Source/Read more: 

http://www.newsbomb.gr/blogs/story/324200/apokalypsi-sok--gennithike-paidi-poy-tha-zisei-mehri-ta-150#ixzz2Yiu9qF6H

Κυριακή 7 Ιουλίου 2013

ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΦΥΛΑΞΗΣ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ

Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει οδηγήσει πολλές τράπεζες φύλαξης  βλαστοκυττάρων σε εκπτώσεις της ποιότητας της υπηρεσίας.  Έτσι θα διαπιστώσετε ότι πολλές από αυτές κατήργησαν τις πιστοποιήσεις ,  οι οποίες αποτελούν τις μόνες ισχυρές αποδείξεις σωστής επεξεργασίας και καλής ποιότητας των βλαστοκυττάρων.
Θα σας περιγράψουμε  τα κριτήρια σωστής επιλογής τράπεζας φύλαξης των βλαστοκυττάρων,  τα οποία θα πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς πριν  πάρουν την απόφασή τους:
1. Είναι πολύ σημαντικό να έχουν γίνει χρήσεις  βλαστοκυττάρων που φυλάσσονται στην τράπεζα που οι γονείς σκέφτονται να επιλέξουν,  πόσες φορές  και για ποιές  ασθένειες.  Η χορήγηση  βλαστοκυττάρων σημαίνει ότι η τράπεζα εμπιστεύεται την ποιότητα των δειγμάτων που έχει φυλάξει, γνωρίζει τη διαδικασία της απόψυξης  και  ανά πάσα στιγμή μπορεί να βρει   το δείγμα στα δοχεία φύλαξης και να προχωρήσει στη διαδικασία της απόψυξης.
2. Θα πρέπει  η τράπεζα να τηρεί  αρχείο παρακολούθησης των ασθενών μετά την χορήγηση και   να καταγράφονται τα αποτελέσματα  της χορήγησης.
3. Να  έχουν   ανακοινωθεί τα αποτελέσματα των θεραπευτικών χρήσεων σε ιατρικά συνέδρια ή να  έχουν δημοσιευτεί  σε ιατρικά περιοδικά. Αυτό αποτελεί και την καλύτερη απόδειξη σωστής επεξεργασίας και αποτελεσματικής θεραπευτικής χρήσης.
4. Πολύ σημαντικό  είναι το ποσοστό της βιωσιμότητας  των βλαστοκυττάρων μετά την απόψυξη. Υψηλό ποσοστό βιωσιμότητας έχουν τα βλαστοκύτταρα όταν  μεταφέρονται άμεσα από το μαιευτήριο στο εργαστήριο, επεξεργάζονται και κρυοσυντηρούνται σωστά και υπάρχει εμπειρία στη διαδικασία της  απόψυξης.  Οι γονείς πρέπει να ζητούν το εργαστηριακό αποτέλεσμα της βιωσιμότητας μετά την απόψυξη για  κάθε θεραπευτική χρήση.
5. Ποιες και πόσες διαπιστεύσεις-πιστοποιήσεις    έχει η εταιρεία και το εργαστήριο. Οι διαπιστεύσεις-πιστοποιήσεις     είναι διεθνείς  και εθνικές. Οι γονείς πρέπει να απαιτούν και τις δύο.  Οι διεθνείς δίνουν τη δυνατότητα να μπορούν να χρησιμοποιούνται τα βλαστοκύτταρα σε όλες τις χώρες του εξωτερικού και στην  Ελλάδα, ενώ οι εθνικές περιορίζουν τη χρήση εντός Ελλάδας. Οι γονείς θα πρέπει να ανατρέχουν ιστοσελίδες των Οργανισμών Πιστοποίησης όπου υπάρχουν αναρτημένοι πίνακες   πιστοποιήσεων, με τα ονόματα των διαπιστευμένων εργαστηρίων, εφ όσον είναι σε ισχύ η πιστοποίηση.  Σε αντίθετη  περίπτωση η πιστοποίηση έχει καταργηθεί.  Η πιστοποίηση-διαπίστευση είναι μια μακρά και ανά τακτά διαστήματα επαναλαμβανόμενη διαδικασία ελέγχου του εργαστηρίου από εξωτερικούς αξιολογητές απόλυτα αδιάβλητη και αξιόπιστη.
6. Τα τελευταία χρόνια εκτός από τα βλαστοκύτταρα  του  ομφαλοπλακουντιακού  αίματος (αιμοποιητικά) χρησιμοποιούνται και τα βλαστοκύτταρα του ιστού του ομφαλίου λώρου, τα οποία ονομάζονται μεσεγχυματικά. Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα  χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τα αιμοποιητικά βλαστοκύτταρα για τη θεραπεία κακοήθων ασθενειών, στις αυτοάνοσες παθήσεις, όπως σκλήρυνση κατά πλάκας, διαβήτης τύπου Ι, ελκώδης κολίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, στα εγκαύματα, κατάγματα, διαβητικά έλκη και οστεοαρθρίτιδα.
Τι πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς σχετικά με την λήψη και αποθήκευση αυτών των κυττάρων:
Α. Τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα συλλέγονται από ΟΛΟ ΤΟ ΜΗΚΟΣ ΤΟΥ ΟΜΦΑΛΙΟΥ ΛΩΡΟΥ  που είναι περίπου 50cm. ΠΡΟΣΟΧΗ:    οι γονείς να απαιτούν  τη λήψη όλου του ομφάλιου λώρου και όχι ενός μικρού τμήματος. Το μικρό τμήμα περιέχει ένα μέρος από το σύνολο των  βλαστοκυττάρων που περιέχονται στα 50 cm.
Β. Ολόκληρος ο ομφάλιος λώρος υποβάλλεται σε ειδική  επεξεργασία απομόνωσης των μεσεγχυματικών  βλαστοκυττάρων τα οποία καταμετρούνται και στη συνέχεια καταψύχονται. Οι γονείς λαμβάνουν  τα αποτελέσματα στα οποία αναγράφεται ο συνολικός αριθμός των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων που φυλάσσονται.  Το δείγμα αυτό είναι άμεσα προς χρήση και δεν χρειάζεται περαιτέρω επεξεργασία.  Προσοχή δεν είναι αποδεκτή  ως μέθοδος κρυοσυντήρησης,  ο τεμαχισμός  του ομφαλίου λώρου σε μικρότερα κομμάτια και η κατάψυξη τους με τη μορφή ιστού, χωρίς προηγούμενη εργαστηριακή διαδικασία απομόνωσης των μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων. Στην περίπτωση αυτή οι γονείς λαμβάνουν πιστοποιητικό κρυοσυντήρησης  το οποίο βεβαιώνει ότι φυλάσσεται κομμάτι ιστού ομφαλίου λώρου χωρίς να αναφέρεται αριθμός βλαστοκυττάρων, επειδή δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία. Οι γονείς που έχουν επιλέξει αυτόν τον τρόπο φύλαξης όταν θα ζητήσουν τη χρήση αυτών των κυττάρων στο μέλλον τότε το εργαστήριο θα ξεκινήσει τη διαδικασία απομόνωσης με μια μακροχρόνια διαδικασία κυτταρικού πολλαπλασιασμού με άγνωστα αποτελέσματα, μεγάλο επιπλέον κόστος και   χαμηλής βιολογικής αξίας βλαστοκύτταρα.
 ΤΑ ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΥ ΤΟΥ ΟΜΦΑΛΙΟΥ ΛΩΡΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΤΟΥ  ΟΜΦΑΛΟΠΛΑΚΟΥΝΤΙΑΚΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ.
Κ ΚΟΥΖΗ-ΚΟΛΙΑΚΟΥ  

Τρίτη 2 Ιουλίου 2013

Type 2 Diabetes Patients Benefit From Bone Marrow Stem Cell Transplants

Type 2 diabetes patients who receive self-donated (autologous) bone marrow stem cells require less insulin, a new study revealed.
The research, published in Cell Transplantation, was carried out in India and looked at the safety and efficacy of autologous transplanted bone marrow stem cells in patients with type 2 diabetes (TD2M).

Study corresponding author Anil Bhansali, PhD, professor and head of the Endocrinology Department at the Post Graduate Institute of Medical Education in Chandrigarh, India, said:

"There is growing interest in the scientific community for cellular therapies that use bone marrow-derived cells for the treatment of type 2 diabetes mellitus and its complications. But the potential of stem cell therapy for this disease is yet to be fully explored."


Although there is an increasing interest in using stem cell transplantation to treat people with this condition, there has been little research observing the benefit of bone marrow-derived stem cells.

Read More: http://www.medicalnewstoday.com/articles/262707.php

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Mayo Clinic puts stem cells to the test on infant heart defect

ROCHESTER – Every year, about 1,000 babies are born in the United States with half a heart — a rare defect that requires a series of risky surgeries and, even then, leaves the infants with a strong likelihood that their hearts will wear out prematurely.
Now, the Mayo Clinic has received federal approval for a first-of-its kind clinical study to see if stem cells from the babies’ own umbilical cords can strengthen their underdeveloped hearts and extend their lives.
If it works, the new technique could buy these children time as scientists scramble for a cure for the congenital defect called hypoplastic left heart syndrome (HLHS).
The Mayo study, which will begin as soon as 10 eligible candidates can be enrolled, could also pave the way for additional breakthroughs in stem cell treatments that would help the 19,000 children born each year with other heart defects. But for the time being, the doctors at Mayo are keeping their focus on those babies who need the most help now.
 



Read More :
 http://www.startribune.com/lifestyle/health/210778971.html?page=all&prepage=1&c=y#continue

Τρίτη 4 Ιουνίου 2013

ΒΛΑΣΤΟΚΥΤΤΑΡΑ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Οι θεραπευτικές μέθοδοι τα τελευταία χρόνια αλλάζουν και γίνονται περισσότερο φιλικές και λιγότερο τραυματικές για  τον ασθενή. Μειώνουν τη νοσηρότητα, το κόστος, τις επιπλοκές και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής. Σε αυτό συμβάλλει ουσιαστικά η εξέλιξη της επιστήμης, η πρόληψη και η διάγνωση σε αρχικά στάδια και το σημαντικότερο η ασφάλεια των νεότερων θεραπευτικών μεθόδων και η ελάχιστη επιβάρυνση  που επιφέρουν στον  ασθενή.
Η ανακάλυψη των αντιβιοτικών, των αντινεοπλασματικών φαρμάκων, των νεότερων βιολογικών παραγόντων και τελευταία οι κυτταρικές θεραπείες αποτελούν σταθμούς  στην αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών. Οι κυτταρικές θεραπείες δεν ανήκουν στις φαρμακευτικές θεραπείες,  αλλά ενισχύουν φυσικές αμυντικές δυνάμεις του οργανισμού. Το θεραπευτικό μέσο που χρησιμοποιείται είναι τα βλαστοκύτταρα. Τα παιδιά και οι νεαροί ενήλικες διαθέτουν περισσότερα και νεαρότερα βλαστοκύτταρα και ο οργανισμός τους αντιμετωπίζει την ασθένεια πιο σύντομα και πιο αποτελεσματικά σε σχέση με τους ενήλικες. Για το λόγο αυτόν τα τελευταία χρόνια συλλέγονται και αποθηκεύονται νεαρά και υγιή βλαστοκύτταρα για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους ίδιους τους ασθενείς σε μεγαλύτερες ηλικίες όταν τότε η ποιότητα των βλαστοκυττάρων τους λόγω της ηλικίας θα είναι υποδεέστερη.
Ασφαλή βλαστοκύτταρα λαμβάνουμε από την  ομφαλοπλακουντιακή μονάδα, τον μυελό των οστών, το λίπος, τα νεογιλά δόντια και τους φρονιμίτες.  Η πλέον ανώδυνη λήψη και τα καλύτερης ποιότητας βλαστοκύτταρα προέρχονται από την ομφαλοπλακουντιακή μονάδα, τα οποία  λόγω του νεαρού της ηλικίας τους μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τον ίδιο που του ανήκουν και σε άλλους ασθενείς χωρίς να είναι απαραίτητη η απόλυτη ιστοσυμβατότητα. Έτσι τα βλαστοκύτταρα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε περισσότερους ασθενείς σε σχέση με βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών, όπου απαιτείται απόλυτη ιστοσυμβατότητα,   χωρίς όμως να αποκλείεται και η απόρριψή τους.
Τα βλαστοκύτταρα χορηγούνται ενδοφλέβια στην οξεία φάση της νόσου και βρίσκουν το δρόμο τους προς το σημείο της βλάβης  ή χορηγούνται τοπικά στο σημείο της βλάβης για συγκέντρωση μεγαλύτερης ποσότητας στην πάσχουσα περιοχή.
Τα βλαστοκύτταρα της ομφαλοπλακουντιακής μονάδας χρησιμοποιούνται σε ποσοστό έως 84% σε χρήσεις εντός της οικογένειας για μια ευρεία ομάδα κακοήθων και μη ασθενειών.  Η αρχική χρήση του ομφαλοπλακουντιακού αίματος αφορούσε τη θεραπεία της λευχαιμίας και άλλων κληρονομικών και κακοήθων  ασθενειών του αίματος.
Λόγω του νεαρού της ηλικίας και της πλαστικότητας που διαθέτουν, εκτός της χρήσης στη θεραπεία κακοήθων ασθενειών, σήμερα βρίσκονται στη  φάση αξιολόγησης για την εγκεφαλική παράλυση, τον αυτισμό και τον παιδικό σακχαρώδη διαβήτη. Τα τελευταία χρόνια  με την πρόοδο της έρευνας φάνηκε ότι το ομφαλοπλακουντιακό   αίμα περιέχει βλαστοκύτταρα από όλα τα όργανα του σώματος και για το λόγο αυτόν χρησιμοποιείται  και πέραν των αιματολογικών ασθενειών. Για αιματολογικές  παθήσεις   χρησιμοποιούνται αυτόλογα ή αλλογενή βλαστοκύτταρα. Ο καλύτερα ιστοσυμβατός δότης είναι ο αδελφός του ασθενούς  και  η πιθανότητα απόλυτης ιστοσυμβατότητος μεταξύ των αδελφών κυμαίνεται στο 30%. Μόνο για κακόηθες νόσημα κάποιος αν δεν έχει δικά του βλαστοκύτταρα μπορεί να ζητήσει από άλλον.
Για τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας, η νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ελκώδης κολίτιδα  και ο παιδικός διαβήτης απαιτούν βλαστοκύτταρα του ίδιου του παιδιού. Χρησιμοποιώντας τα βλαστοκύτταρα για τα αυτοάνοσα νοσήματα ελαττώνεται η συχνότητα και η βαρύτητα των κρίσεων. Για τον σακχαρώδη διαβήτη χορηγούνται τα βλαστοκύτταρα εντός του πρώτου μήνα από της εκδήλωσης  του διαβήτη, σε παιδιά που δεν εμφάνισαν διαβητική οξέωση. Το 80% των παιδιών που ακολούθησαν αυτή τη θεραπεία απαλλάχτηκαν από την ινσουλίνη για το διάστημα των πέντε ετών που διήρκεσε η παρακολούθησή τους. Ένας αριθμός παιδιών ελάττωσε τις ημερήσιες ανάγκες σε ινσουλίνη και διορθώθηκαν μερικοί  βιολογικοί δείκτες και ένας αριθμός που δεν πληρούσε τις εξ αρχής προδιαγραφές δεν εμφάνισε καμία αλλαγή.
Οι νευρολογικές παθήσεις τραυματικές ή εκφυλιστικές αφορούν μια μεγάλη ομάδα ασθενών με μακρόχρονα προβλήματα υγείας και  σοβαρές αναπηρίες οι οποίες  απαιτούν υψηλό κόστος νοσηλείας. Στις τραυματικές παθήσεις περιλαμβάνονται η ισχαιμία του εγκεφάλου κατά τον τοκετό  που οδηγεί σε εγκεφαλική παράλυση, τα εγκεφαλικά επεισόδια  και οι τραυματισμοί και στις εκφυλιστικές παθήσεις η νόσος του Πάρκινσον, του Αλτσχάιμερ, αλλά  και κάθε άλλη ασθένεια που σταδιακά οδηγεί σε απώλεια της λειτουργικότητας των νευρικών κυττάρων. Στους τραυματισμούς περιλαμβάνονται οι κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και οι διατομές του νωτιαίου μυελού και των περιφερικών νεύρων.
Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των παιδιών με εγκεφαλική παράλυση, λόγω βελτίωσης των συνθηκών μηχανικής υποστήριξης  των νεογνών που γεννιούνται με περιγεννητική ασφυξία.   Η διάγνωση τίθεται οριστικά στους πρώτους 18 μήνες, διότι μέχρι τότε ο εγκέφαλος χρησιμοποιεί τους δικούς του μηχανισμούς  αποκατάστασης των αρχικών βλαβών που προκλήθηκαν λόγω  της έλλειψης οξυγόνου. Σήμερα γίνεται μια διεθνής προσπάθεια και συντονισμός για την αντιμετώπιση της εγκεφαλικής παράλυσης των παιδιών με αυτόλογα βλαστοκύτταρα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος και του ιστού του ομφαλίου λώρου. Τα βλαστοκύτταρα χορηγούνται στα πρώτα έτη της ζωής και τα αποτελέσματα είναι καλύτερα παρά εάν δοθούν σε μεγαλύτερες  ηλικίες. Όταν η κλινική εικόνα του νεογνού είναι βαριά χορηγούνται 72 ώρες μετά τον τοκετό. Μετά τις 72 ώρες έχει αποδειχτεί ότι τα κυκλοφορούντα στο αίμα βλαστοκύτταρα του παιδιού καταλήγουν σε ειδικές νησίδες μέσα στα όργανα και βοηθούν κατά τόπους την ανάπτυξή τους. Τα βλαστοκύτταρα  κινητοποιούνται πολύ δύσκολα από τις θέσεις αποθήκευσής τους και για το λόγο αυτό στα επιβαρυμένα πρόωρα νεογνά τα βλαστοκύτταρα χορηγούνται μετά από 72 ώρες ώστε  να αυξηθεί η συγκέντρωσή τους στον εγκέφαλο που πάσχει.  Εκτός από την εγκεφαλική παράλυση και οι τραυματικές κακώσεις του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού σήμερα αντιμετωπίζονται με τα βλαστοκύτταρα,  αρκεί η χορήγησή τους να γίνει τις πρώτες ώρες μετά τον τραυματισμό.
Οι τραυματικές κακώσεις χαρακτηρίζονται από οξεία απώλεια νευρικού ιστού και μετατραυματικές βλάβες,  οι οποίες οφείλονται στους μηχανισμούς άμυνας του οργανισμού, ο οποίος  κινητοποιεί κύτταρα του αμυντικού συστήματος για να καθαρίσει την πάσχουσα περιοχή από τα κατεστραμμένα νευρικά κύτταρα. Τα κύτταρα άμυνας απελευθερώνουν ρίζες οξυγόνου στην τραυματισμένη περιοχή, οι οποίες αθροιζόμενες συνεχίζουν την νέκρωση των νευρικών κυττάρων, πέραν της οξείας αρχικής βλάβης. Τα βλαστοκύτταρα ελαττώνουν την κινητοποίηση των κυττάρων της φλεγμονής και αυτό έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τη διάσωση των κυττάρων τα οποία σε διαφορετικές συνθήκες  θα υφίσταντο τις δευτερογενείς βλάβες. Ήδη λόγω του τραυματισμού καταργείται ο αιματοεγκεφαλικός  φραγμός ο οποίος μεσολαβεί μεταξύ των νευρικών κυττάρων και του αίματος και έτσι τα βλαστοκύτταρα μπορούν να διεισδύσουν μέσα στον νευρικό ιστό και να βοηθήσουν σε σημαντικό βαθμό την αποκατάσταση του.  Ο αιματοεγκεφαλικός φραγμός είναι ως ένα βαθμό αδιαπέραστος από τους   βλαπτικούς παράγοντες και με τον τρόπο αυτόν προστατεύονται τα νευρικά κύτταρα τα οποία είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα και δεν διαθέτουν ικανότητα πολλαπλασιασμού σε περίπτωση καταστροφής τους.
Ο αυτισμός περιλαμβάνει μια μεγάλη ομάδα διαταραχών συμπεριφοράς διαφορετικής βαρύτητας. Πέρα  από τα ψυχοφάρμακα για την καταστολή του εγκεφάλου μέχρι σήμερα δεν υπήρχε άλλη θεραπευτική προσέγγιση.  Ένα στα 88  παιδιά κάθε  χρόνο στις ΗΠΑ διαγιγνώσκεται με διαταραχές συμπεριφορές που κατατάσσονται στο φάσμα του αυτισμού με εκδηλώσεις ποικίλης βαρύτητας. Τα αγόρια υποφέρουν πέντε φορές συχνότερα από τα κορίτσια. Εδώ και ένα χρόνο στις ΗΠΑ βρίσκεται σε εξέλιξη κλινική μελέτη η οποία αξιολογεί την ικανότητα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος να βελτιώνει την ομιλία και τη συμπεριφορά των αυτιστικών παιδιών.  Η ηλικίες των παιδιών που παίρνουν τα βλαστοκύτταρά τους κυμαίνονται από 2-7 ετών και λαμβάνουν τα βλαστοκύτταρά τους σε μια δόση, εκτός εάν το βάρος τους είναι πολύ χαμηλό σε σχέση με τον αριθμό τους, οπότε χορηγούνται σε δύο δόσεις.
Τα βλαστοκύτταρα δεν θεραπεύουν τα συμπτώματα, αλλά δρουν πέραν αυτών  αποκαθιστώντας  τις λειτουργίες του εγκεφάλου  στις περιπτώσεις της  εγκεφαλικής παράλυσης,  αλλά και του  αυτισμού.  Τα τελευταία χρόνια  όλο και πληθύνουν οι ενδείξεις ότι  διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος ευθύνονται για την εμφάνιση του αυτισμού. Τα βλαστοκύτταρα πιστεύουμε ότι επιδιορθώνουν  ή ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και μέσω αυτού βελτιώνεται η ομιλία  και η συμπεριφορά των παιδιών,  τα οποία δεν φαίνεται έχουν κανένα προφανή λόγο να είναι αυτιστικά. Στην περίπτωση της ανοσολογικής διαταραχής  πιθανόν τα βλαστοκύτταρα των ιστών της  ομφαλοπλακουντιακής μονάδας,   τα λεγόμενα μεσεγχυματικά, να είναι πιο αποτελεσματικά στη θεραπεία και ίσως σε δεύτερη φάση η κλινική μελέτη θα πρέπει να προχωρήσει στην αξιολόγηση και αυτών των κυττάρων. 
Μία άλλη πηγή  λήψης μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων και μάλιστα πλουσιότερη είναι ο λιπώδης ιστός και σήμερα μια παράλληλη μελέτη για τον αυτισμό βρίσκεται σε εξέλιξη  και στην Ελλάδα. Η αξιολόγηση αυτών των παιδιών δείχνει βελτίωση σε πολλά από αυτά και μάλιστα τα αποτελέσματα είναι καλύτερα όσο μικρότερης ηλικίας είναι.
Επειδή συμπτώματα αυτισμού  έχουν διαπιστωθεί σε μερικά  παιδιά με διαπιστωμένες διαταραχές της αιμάτωσης του εγκεφάλου για το λόγο αυτό το ομφαλοπλακουντιακό ενδείκνυται σε αυτές τις περιπτώσεις  επειδή τα βλαστοκύτταρα που περιέχει έχουν έντονη αγγειογενετική ικανότητα. Στις περιπτώσεις διαταραχών του ανοσοποιητικού συστήματος καταλληλότερα θεωρούνται τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα,  είτε των ιστών της ομφαλοπλακουντιακής μονάδας είτε του λιπώδους ιστού.
Τα εγκεφαλικά επεισόδια τα τελευταία χρόνια  έχουν τύχει μεγάλης  συζήτησης για την εφαρμογή κυτταρικών θεραπειών και ήδη  η Ιαπωνία είναι η πρώτη χώρα που ξεκίνησε τις εφαρμογές, χρησιμοποιώντας   βλαστοκύτταρα που προέρχονται από τον μυελό των οστών.  Τα βλαστοκύτταρα χορηγούνται μέσα στις κοιλίες του εγκεφάλου τον πρώτο μήνα μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο και παρακολουθείται η προώθησή τους μέσα στον εγκεφαλικό ιστό. Σε άλλες χώρες, όπως στο Πανεπιστήμιο της Σεούλ  χρησιμοποιούνται  αλλογενή βλαστοκύτταρα από το  ομφαλοπλακουντιακό αίμα τα οποία χορηγούνται ενδοεγκεφαλικά  και τα αποτελέσματα είναι πιο εντυπωσιακά.  Η εξήγηση είναι ότι πρόκειται για νεαρά βλαστοκύτταρα με έντονη αναγεννητική ικανότητα,  μη συγκρινόμενα  με τα γηρασμένα βλαστοκύτταρα του μυελού των οστών ή του λιπώδους ιστού  του ασθενούς.
Μια οργανωμένη διεθνής προσπάθεια σήμερα γίνεται για την αποκατάσταση της διατομής του νωτιαίου μυελού και των νεύρων.  Η ώθηση για εφαρμογή στον άνθρωπο δόθηκε από πειραματικά δεδομένα όπου παρουσιάστηκε σημαντική διάσωση του νεύρου στις περιπτώσεις όπου άμεσα χορηγήθηκαν βλαστοκύτταρα  στην περιοχή της διατομής. Τα βλαστοκύτταρα χορηγούνται τοπικά μέσα σε νευροσωλήνες οι οποίοι εμφυτεύονται στην περιοχή της διατομής και καθώς τα κύτταρα πολλαπλασιάζονται  συνδέουν τις δύο τραυματισμένες επιφάνειες.  Το πρώτο κέντρο στην Ευρώπη θα εγκατασταθεί στη Νορβηγία με έξοδα του κράτους. 
Οι θεραπείες με τα βλαστοκύτταρα είναι προ των πυλών αρκεί να γίνει σωστή επιλογή των ασθενών, ο χρόνος χορήγησης να είναι ο κατάλληλος και τα βλαστοκύτταρα να είναι υγιή  και δραστήρια. Έχοντας υπόψη ότι τα νεαρά βλαστοκύτταρα δίνουν καλύτερο θεραπευτικό αποτέλεσμα θα πρέπει να σκεφτούμε τη δυνατότητα να επωφεληθούμε αυτών των εφαρμογών φυλάσσοντας το ομφαλοπλακουντιακό αίμα και τον ιστό του ομφαλίου λώρου.  Είναι ο πιο εύκολος και ανώδυνος τρόπος να φυλάξουμε υγιή και πολυδύναμα βλαστοκύτταρα.
 ΚΟΚΚΩΝΑ ΚΟΥΖΗ-ΚΟΛΙΑΚΟΥ
ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Σάββατο 1 Ιουνίου 2013

Ο ΛΙΠΩΔΗΣ ΙΣΤΟΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΠΛΕΟΝΕΚΤΕΙ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΜΥΕΛΟΥ ΤΩΝ ΟΣΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΟΒΑΡΩΝ ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ

Κοινό στοιχείο ανάμεσα στον λιπώδη ιστό και στον μυελό των οστών είναι η περιεκτικότητά τους σε μεσεγχυματικού τύπου βλαστοκύτταρα , τα οποία σήμερα τυγχάνουν πολλών κλινικών εφαρμογών.
Τα  μεσεγχυματικά  βλαστοκύτταρα  σήμερα χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία αυτοάνοσων ασθενειών,   λόγω της ικανότητας τους να ρυθμίζουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Στις αυτοάνοσες παθήσεις περιλαμβάνεται η σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, η ελκώδης κολίτιδα, η ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση και ο διαβήτης τύπου Ι. Χορηγούνται σε συνδυασμό με το ομφαλοπλακουντιακό αίμα για τη θεραπεία κακοήθων ασθενειών στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει απόλυτη ιστοσυμβατότητα μεταξύ δότη και ασθενούς για την ελάττωση των ποσοστών της απόρριψης. Επίσης χρησιμοποιούνται σε ορθοπεδικές επεμβάσεις για την αποκατάσταση του χόνδρου μετά από τραυματισμό ή εκφύλιση.
Τελευταίες μελέτες δείχνουν ότι για να επιφέρουν το ίδιο θεραπευτικό αποτέλεσμα στο ανοσοποιητικό σύστημα απαιτείται  μικρότερος αριθμός μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων που προέρχονται από το λιπώδη ιστό σε  σχέση με τον μυελό των οστών. Αυτό οφείλεται στο ότι τα μεσεγχυματικά βλαστοκύτταρα  του λιπώδους ιστού εκκρίνουν μεγαλύτερες ποσότητες κυτταροκινών, οι οποίες είναι τα ανοσορρυθμιστικά μόρια του ανοσοποιητικού συστήματος. Επί πλέον ο λιπώδης ιστός περισσεύει στο ανθρώπινο σώμα και η λήψη του είναι εύκολη, ανώδυνη και χωρίς επιπλοκές. Η λήψη του μυελού των οστών είναι επώδυνη διαδικασία, απαιτεί γενική νάρκωση, ο πόνος διαρκεί  για αρκετό χρονικό διάστημα  μετά την αφαίρεση, δεν συνιστάται να γίνεται στις μικρές ηλικίες και μπορεί να οδηγήσει   σε διάφορου βαθμού απλασία,  ανάλογα με την ικανότητα του οργανισμού να αναπληρώνει την αφαιρεθείσα ποσότητα. Ο λιπώδης ιστός περιέχει 500 φορές περισσότερα βλαστοκύτταρα σε σχέση με τον μυελό των οστών και τα βλαστοκύτταρα μπορούν να συλλεγούν στα πλαίσια αισθητικής λιποαναρρόφησης ή άλλης προγραμματισμένης επέμβασης. Στις ΗΠΑ κατ έτος πραγματοποιούνται 400.000 λιποαναρροφήσεις και τα βλαστοκύτταρα μπορούν να συλλέγονται και να κρυοσυντηρούνται για μελλοντική χρήση, χωρίς καμία επί πλέον επιβάρυνση για τον ασθενή. 
Δεδομένης  της υπεροχής των αποτελεσμάτων   της χρήσης των βλαστοκυττάρων του λιπώδους ιστού, αλλά και της ευκολότερης λήψης τους, ο  λιπώδης ιστός αναμένεται σε πολλές περιπτώσεις να αντικαταστήσει τον μυελό των οστών, του οποίου η χρήση θα περιοριστεί στην αλλογενή μεταμόσχευση για τη θεραπεία ασθενειών του αιμοποιητικού συστήματος.
Κ ΚΟΥΖΗ-ΚΟΛΙΑΚΟΥ
ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΑΠΘ

Τετάρτη 22 Μαΐου 2013

Βλαστοκύτταρα για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας

Νέα σελίδα στην θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας, που πλήττει εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε ολόκληρο τον κόσμο, ανοίγει η χρήση «ενήλικων» βλαστικών κυττάρων.
Κι αυτό γιατί, τα πρώτα αποτελέσματα από την εφαρμογή της τους, είναι ιδιαιτέρως ενθαρρυντικά και δικαιολογημένα οι επιστήμονες τα αποκαλούν ως την «πενικιλίνη» του 21ου αιώνα».
Μάλιστα ιατρικές μελέτες, με αποτελέσματα από τη χρήση «ενήλικων» βλαστικών κυττάρων, παρουσιάστηκαν στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Αναγεννητικής Ιατρικής, το οποίο πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Πάπα της Ρώμης στο Βατικανό (11-13 Απριλίου 2013).
«Τα βασικά πλεονεκτήματα από την θεραπεία με ενήλικα βλαστικά κύτταρα είναι η ελάττωση του πόνου, η μείωση της χρήσης αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και κορτιζόνης, η αύξηση της κινητικότητας και λειτουργικότητας της πάσχουσας άρθρωσης και η αναγέννησή της με φυσικό τρόπο» τονίζει ο Δρ Σταύρος Αλευρογιάννης, επιστημονικός Διευθυντής της OrthoCell, ο οποίος συμμετείχε στο συνέδριο και εφαρμόζει την θεραπεία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο Δρ Αλευρογιάννης, η μεγάλη αποτελεσματικότητα της μεθόδου, έγκειται στο γεγονός ότι δεν υπάρχουν επιπλοκές, η μέθοδος είναι αναίμακτη, ο ασθενής κινητοποιείται άμεσα, ελαχιστοποιείται η απαιτούμενη νοσηλεία και η θεραπεία μπορεί να επαναληφθεί, μέχρι να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων και με αυστηρή επιλογή των ασθενών, το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό και ο ασθενής καθυστερεί ή/και αποφεύγει την ολική αρθροπλαστική της πάσχουσας άρθρωσης, με ότι αυτή συνεπάγεται.
ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΝΕΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Σύμφωνα με τους επιστήμονες που εφαρμόζουν την θεραπεία, τα ενήλικα βλαστικά κύτταρα, λαμβάνονται από τον ίδιο τον ασθενή. Στη συνέχεια ενεργοποιούνται και πολλαπλασιάζονται σε πιστοποιημένο εργαστήριο. Συγκεκριμένη ποσότητα αποθηκεύεται για μελλοντική χρήση και η θεραπευτικά αναγκαία ποσότητα κατά περίπτωση, επανατοποθετείται στον ασθενή, ως απλή ιατρική πράξη. Δεν υπάρχουν ηθικοί ή θρησκευτικοί φραγμοί, δεν υπάρχουν κίνδυνοι μετάδοσης νοσημάτων και δεν υπάρχει περίπτωση απόρριψής τους.
«Είναι κύτταρα του δικού μας οργανισμού. Είναι κομμάτι του σώματός μας, το «οργανικό μας φάρμακο», δεν είναι εμπορικό προϊόν ή χημικό σκεύασμα» τονίζει χαρακτηριστικά ο Δρ Αλευρογιάννης και συμπληρώνει, «ακόμη και η ενεργοποίησή τους στο εργαστήριο, πραγματοποιείται  με τη χρήση αυξητικών, από το αίμα του ασθενούς, βιολογικών παραγόντων χωρίς  πρόσμιξη χημικών ουσιών ή άλλων φαρμάκων».
Τα κύτταρα, μετά την ενεργοποίηση και τον πολλαπλασιασμό τους στο εργαστήριο, εγχέονται στην πάσχουσα περιοχή της άρθρωσης, με τοπική αναισθησία, σε αποστειρωμένο περιβάλλον χειρουργείου, με χρήση ειδικής βελόνας, υπό υπερηχογραφικό ή ακτινοσκοπικό έλεγχο.
Επίσης μπορούν να τοποθετηθούν αρθροσκοπικά στο σημείο της βλάβης, μετά από αρθροσκοπικό καθαρισμό με τη μορφή βλαστοσφαιριδίων ή με βιολογική κόλλα, που κατασκευάζεται και αυτή από το αίμα του ασθενούς, ανάλογα με το μέγεθος της βλάβης και την εμπειρία του χειρουργού.
Τα βλαστοκύτταρα είναι αμιγής κυτταρική θεραπεία, σαφώς ανώτερη και αποτελεσματικότερη από τη χρήση αυξητικών παραγόντων (PRP) που είναι απλή ενίσχυση της επουλωτικής ικανότητας του οργανισμού μας.
ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ Η ΜΑΣΤΙΓΑ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ
Η αρθρίτιδα είναι από τα πιο συχνά μυοσκελετικά προβλήματα που ταλαιπωρούν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και αποτελεί την πιο συχνή πάθηση σε ποσοστό πάνω από 50%. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας προσβάλλει περίπου το 9,6% των ανδρών και το 18% των γυναικών ηλικίας πάνω από 60 χρόνων.
Η θεραπεία της αρθρίτιδας μέχρι σήμερα, είναι συνυφασμένη με τη λήψη αναλγητικών, κορτιζόνης, ενδαρθρικών ενέσεων υαλουρονικού, εγχύσεων κολλαγόνου, σωματικής άσκησης, εξαντλητικής δίαιτας και, φυσικά, επίπονων χειρουργείων.
Μέχρι πρόσφατα, η μόνη λύση στις πιο προχωρημένες μορφές αρθρίτιδας ήταν η χειρουργική αντιμετώπιση, με κυριότερη την αρθροπλαστική. Η αντικατάσταση με τεχνητή άρθρωση, όμως, είναι μία μέθοδος, η οποία απαιτεί μεγάλο χειρουργικό τραύμα ,απώλεια αίματος, παρατεταμένη νοσηλεία και μακρόχρονο πρωτόκολλο αποκατάστασης και φυσιοθεραπείας. Το χειρουργείο συχνά κρύβει επιπλοκές και το κυριότερο, δεν διαρκεί εφ όρου ζωής. Η χρήση εξωτερικής βοήθειας είναι απαραίτητη επί μακρόν, ενώ αρκετοί από τους ασθενείς και το οικογενειακό τους περιβάλλον, υφίστανται ταλαιπωρία.
Το κόστος των επεμβάσεων για αρθροπλαστικές υπολογίζεται στα 18 δις. δολάρια  για το 2012, ενώ αναμένεται να ξεπεράσει τα 25 δις  δολάρια σε παγκόσμια κλίμακα το 2016